Τα υβριδικά συστήματα είναι συστήματα που χρησιμοποιούν περισσότερες από μία, μορφές ενέργειας. Υπό αυτήν την έννοια λοιπόν τα περισσότερα μεγάλης κλίμακας , εθνικά ηλεκτρικά συστήματα, όπως και αυτό της Ελλάδας, είναι υβριδικά καθώς χρησιμοποιούνε, για την Ελλάδα λόγου χάρη, πετρέλαιο, άνθρακας, υδροηλεκτρική ενέργεια, αιολική ενέργεια και, τελευταία, φυσικό αέριο. Τα συστήματα μεγάλης κλίμακας όμως είναι ένα ξεχωριστό κεφάλαιο και σχεδόν πότε δεν θα αναφερθούν ως υβριδικά καθώς ο όρος έχει «καταληφθεί» τελευταία μόνο από τα συστήματα που χρησιμοποιούν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Το πλεονέκτημα των υβριδικών συστημάτων είναι ότι όταν υστερεί η μία πηγή ενέργειας, συνήθως πλεονεκτεί η άλλη. Και αναφερόμαστε στον συνηθισμένο συνδυασμό, ανεμογεννήτριας και φωτοβολταϊκών στοιχείων, ενώ αρκετά δημοφιλής είναι και ο συνδυασμός ηλιακού θερμικού συλλέκτη με καυστήρα πετρελαίου ή βιομάζας.

Ο συνδυασμός ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών χρησιμοποιείτε αρκετά συχνά σε απομονωμένες κατοικίες και οικισμούς οπού η πρόσβαση στο κεντρικό δίκτυο είναι πολύ δαπανηρή ή ακόμα και αδύνατη. Συνήθως στο σύστημα προστίθεται και μία ηλεκτρογεννήτρια με συμβατικά καύσιμα για μεγαλύτερη αξιοπιστία, ενώ η χρήση των μπαταριών (ή και κυψέλων καύσιμου με υδρογόνο) είναι σχεδόν απαραίτητη σαν η ποιο εύκολη και απλή λύση παροχής σταθερής τάσης στο σύστημα, αλλά και εφεδρείας.

Όταν απαιτείται η κάλυψη μεγαλύτερων αναγκών, όπως ενός νησιού, και βρίσκεται σε περιοχή όπου η γεωγραφία δίνει την δυνατότητα να κατασκευαστεί κάποιο φράγμα τότε αντί για μπαταρίες χρησιμοποιείτε υδροστατικό σύστημα αποθήκευσης ενέργειας.

---